Oshaq Ali Buledi

ڪهاڻيڪار، ڪالم نگار

تعليم: بي.ايس.اِي.

انساني فلاسافيءَ جو هڪ بيحد دردناڪ سچ آهي ته ڪجهه ماڻهو پنجويهن سالن جي عمر ۾ ئي مري ويندا آهن،

سنڌ جي موجوده سياست ۽ حڪمرانيءَ کي جيڪڏهن هڪ ئي جملي ۾ سهيڙجي ته اهو پهاڪو بلڪل پورو بيهي ٿو:

منهنجو ڳوٺ “غلام محمد بليدي”، لاڙڪاڻي ضلعي جي قديمي شهر ڳيريلو جي بلڪل ڀرسان آباد آهي. جيڪڏهن توهان نقشي تي

اڄوڪو سماج جتي هڪ پاسي ترقيءَ جون منزلون طئي ڪري رهيو آهي، اتي ٻئي پاسي اخلاقي ۽ انساني قدرن جي

“ڪنهن به قوم کي تباهه ۽ برباد ڪرڻ لاءِ ائٽم بم، هائيڊروجن بم يا وڏي رينج وارن ميزائلن جي ضرورت

سنڌ، جنهن جي معيشت ۽ بقا جو دارومدار زراعت تي آهي، اها اڄ ڪلهه هڪ انتهائي خطرناڪ ۽ منظم ڏوهه

مٺي ويندڙ چيڪڙي تي چڙهڻ کانپوءِ به منهنجو ذهن پريتام جي تپ ۾ ٻرندڙ ٻار، موهنيءَ جي پيرن جي ڇالن

موهن جي دڙي جي مٽيءَ مان ڳوهيل سنڌ جي تهذيب، جنهن جي روح ۾ عورت جو احترام شامل آهي. ڀٽائيءَ

سنڌ جي مٽي رڳو گل ۽ خاڪ جو مجموعو ناهي، اها اسان جي بقا جي ضامن، اسان جي مادي ضرورتن

گذريل ڪجهه ڏهاڪن کان وچ اوڀر جي جنگي تاريخ ۾ هڪ سوال مسلسل گردش ڪري رهيو آهي ته جديد ترين

سنڌ جي موجوده سماجي ۽ سياسي منظرنامي ۾ جيڪڏهن ڪو سڀ کان وڌيڪ تڪليف ڏيندڙ ۽ رڙيون ڪندڙ سوال آهي

سنڌ هڪ مقتل گاهه جتي صدين کان روح سڏڪن ٿا، جتي لڙڪن جي لهرن کي “درياهه” چيو وڃي ٿو. سنڌ