ادب

سمرقند (قسط اوڻونجاهين)

ترجمو: زاهده ابڙو شيربورگ- 10 اپريل 1912 جيستائين نظر وئي ٿي تيستائين انگلستان جي سرحد River Humber تائين پکڙيل هئي

سمرقند (قسط اٺيتاليهين)

ترجمو: زاهده ابڙو پارليامان جي عمارت ۾ ڇاهتر نائب انتظار ڪري رهيا هئا، ڪجهه کي مٿن تي عمامه (پڳڙيون) پاتل

سمرقند (قسط ستيتاليهين)

ترجمو: زاهده ابڙو مان ان ڳالهه ۾ ڪوبه وڌاءُ نه پيو ڪريان ته 1911ع وارو پورو سال ايران “آمريڪي دور”

سمرقند (قسط ڇائيتاليهين)

ترجمو: زاهده ابڙو فاضل ئي هو جنهن مون سان پهرئين معجزي بابت ڳالهه ڪئي، فتح جي احساس سان، ڪن ۾

سمرقند (قسط پنجيتاليهين)

ترجمو: زاهده ابڙو لگيشن تي ٻه ماڻهو منهنجو انتظار ڪري رهيا هئا، بي صبري ۽ بيچينيءَ سان- رسل، پنهنجي سرمئي

سمرقند (قسط چوئيتاليهين)

ترجمو: زاهده ابڙو مون کي ان ڳالهه جو تجسس هو ته ڏسان ته سهي ته آخر هن شهر ۾ باقي

ڪهاڻيون

سڀ ڏسو ←

ڪهاڻي: پٿر جي مورتي

“ڪڏهن ڪڏهن اسان ڀُل ۾ پاڇا به پُوڄي وٺندا آهيون.” مير آريءَ سامهون بيٺل شاهي وڻ ڏسندي ڳالهايو ته آسيه

ڪهاڻي: رت سان لکيل خواب

احتجاج واري ڏينهن کان صرف ڪجهه ڏينهن اڳ… سرمد جي ڪمري ۾ وقت ڄڻ بيهي ويو هو. اولهندي ڀت تي

ڪهاڻي: محبت، مذھب ۽ جنگ

اروڙ جي پھاڙي تي موجود تاريخي محمد بن قاسم مسجد ڏانھن ويندڙ پراڻن سِرن جي ڏاڪڻ تي چڙھڻ کان اڳ

ڪهاڻي: اندر جنين اڌ

سرڪاري اسپتال ۾ ماڻھن جي اچ وڃ لڳي پئي ھئي. آسيه اسپتال جي دروازي وٽ ٻڏتر واري حالت ۾ بيٺي

ڪهاڻي: يقين جي سرحد کان پري

منهنجي ساڄي هٿ ۾ ڪڏهن قلم ته ڪڏهن سگريٽ هوندو هو، ٻنهي ۾ فرق صرف اهو هو ته، قلم ڪردارن

ڪهاڻي: رت جي بوءِ

شهر جي هڪ مشهور چوڪ تي ٻائي جيءَ جو ڪوٺو آهي، جيڪا ڪجهه ڪمرن تي ٻڌل هڪ حويلي نما ماڙي

شاعري

سڀ ڏسو ←

غزل ساحر راهو جڙي بوراق کي ڏاوڻ، وجهڻ لئه ڏان ڏائن ٿا، شڪاري ڄار لفظن جا، پکيڙي جام چائن ٿا.

نظم آتم دراوڙ شاهڪار چِتِرُ رنگ هاريو ڪيترو، مس ته ڳل چِٽيو هيو، کوڙ نقش رهجي ويا، نينَ تنهنجا دلربا

مجيب اوٺو ڪائنات جي سياري نمبر ٽئين ۾ ڪيترائي عظيم انسان پيدا ٿيا آھن، جن طب، علم ۽ آرٽ ۾

غزل ساحر راهو ڳلن تي لال ڏاڙهُن جي چپن تي ليار جي موسم، انگُوري نيڻ چاهن ٿا سڄڻ سهڪار جي

حُسين جي عَظمت پروفيسر مشتاق مھر اِحسان دينِ حَق تي، ڪيڏو حُسين جو آ اِسلام جو ھي چَرچو، صَدقو حُسين