هي ناول ڪرائيم/ڏوھ تي لکيل آهي. ڪرائيم فڪشن جي مشهور آمريڪن ليکڪ مائيڪل ڪونلي جو چوڻ آهي ته ”ڪرائيم فڪشن اسان جي سامهون سچ آڻي ٿو، جيڪو بري ۽ ڀلي بابت آهي، جيڪو معاشري جي باري ۾ آهي ۽ سڀ کان اهم جيڪو پنهنجي ئي باري ۾ آهي.“
اوڀر وارو معاشرو خاص ڪري سنڌي سماج، اڄڪلهه جديد ۽ قديم جي ڇڪتاڻ ۾ مبتلا آهي. هڪڙي پاسي ساڳيون روايتون، مذهب پرستي ۽ ماضيءَ ۾ جيئندڙ معاشرو آهي ته ٻئي طرف ترقيءَ واسطي اولهه جي پٺيان سائنسي ٽيڪنالاجيءَ، ماده پرستيءَ ۽ صنعتي ترقيءَ لاءِ مقابلي بازيءَ جي ڊوڙ آهي.
اسان جي آس پاس ڪيترائي ماڻهو آھن، جيڪي فطرت جي حسناڪي، درد ۽ سماجي المين کي محسوس ته ڪندا آھن، پر لکي نه سگهندا آھن.
ڪهڙي زندگي چئبي اها جنهن ۾ ڪو سير و سفر نه هجي، زندگي ته نالو ئي سفر جو آهي سو سفر ڪرڻو ٿو پوي، پوءِ ڪڏهن سرڪاري سفر ته وري ڪڏهن غير سرڪاري سفر، انهن سفرن کي ماڻهو لکي تاريخ جو حصو بڻائيندا آهن ته وري ڪي انهن کي وساري ۽ ميساري ڇڏيندا آهن،
سنڌ جي گادي وارو شهر جيڪو ملڪ جو معاشي حب پڻ آهي، ان کي غريب پرور شهر چيو ويندو آهي. هي اهو ئي شهر آهي، جنهن لاءِ اهو چيو ويندو آهي ته هي روشنين جو شهر آهي. هتي ڪوبه ماڻهو بکيو اچي ته سگهي ٿو، پر بکيو رهي نه ٿو سگهي.
چوندا آهن ته شاعري اندر جو آواز آهي ۽ شاعريءَ سان قومن کي بيدار ڪري انقلاب آڻي سگهجي ٿو، ٿي سگهي ٿو ته اهو سچ هجي، پر سنڌ ۾ مونکي شاعري سستي شهرت ۽ شاعر سڏائڻ جو شوق لڳندي آهي،
حضور اڪرم محمد صلي الله عليه وسلم جن جي زندگي جو مکيه واقعو معراج آهي. معراج کي “اسراءَ” به سڏيو وڃي ٿو ۽ اسراءَ جي معنيٰ رات جو پهر وٺي وڃڻ يا کڻي وڃڻ کي چئبو آهي.
شاھ صاحب جو سمورو رسالو ۽ ان جو ھر ھڪ سُر دنيا ۽ آخرت جي ڪنهن نه ڪنهن فِڪر سان واقفيت ڪرائي ٿو. شاھ جي شاعريءَ جو انداز ظاھري عوامي آھي، پر ان ۾ ڳالھ باطني سمايل آھي.
ڪنهن ڏاهي جو چوڻ آهي ته زندگي محبت ڪرڻ لاءِ تمام گهٽ آهي. الائي ته ڪيئن ماڻهو نفرت ڪرڻ لاءِ ڪهڙي طرح ۽ ڪٿان وقت ڪڍي وٺندا آهن،
گذريل رات 12 وڳي چونڊن جي مهم ختم ٿي چڪي آهي. اڄ جو ڏينهن عوام کي فيصلي ڪرڻ جي لاءِ ڏنو ويو آهي ته هو ڪهڙي اميدوار ۽ ڪهڙي پارٽي کي بهتر سمجهي ٿو ۽ ان کي ووٽ ڏئي ڪامياب ڪري ٿو.
رياستي ڪاروهنوار ڳجهين ايجنسين جي هٿن ۾ آهن سا خبر ۽ چرچ عام ماڻهوءَ کي پوڻ مشڪل آهي ته رياست جي نيت ۾ ڇاهي يا ماضيءَ جا تجربا ڏسي اها شيءِ چئي سگهجي ٿي ته هاڻي ڇا ٿيندو يا ڪير کٽيندو يا ڪير هارائيندو،
ووٽن جي مند عروج تي پهتل آهي. اليڪشن جا ورڪ هلي رهيا آهن. هرڪو سياسي اڳواڻ پنهنجي سياسي پارٽيءَ جي ساراهه جا ڍُڪ ڀري رهيو آهي.
