شاعري — Humsari

بيت سنڌ جي وحدت تان صدقي ساھ اظهر آزاد مغل سنڌ امڙ جي سينڌ تي، سهبو ڪو به نه وار،

نظم وفا گولو دل جو آبنائي هرمز تنهنجي اکين اڳيان، منهنجي دل سمنڊ بڻجي وئي آهي گهرو سمنڊ، جنهن ۾

غزل ديوي ناگراڻي ھيءَ سنڌ آ سڀاڳي جنھن جي شھاڻي ٻولي جا ھنج ۾کڻي پئي مون کي سڻائي لولي ڪهڙيون

غزل ساحر راهو ويساھ جي خدائي جيڪر نه زندگيءَ ۾ سپنن جو انت موهن فطري آ عاشقيءَ ۾. ممڪن رهيو

غزل اسد انڙ ٻِجُ ٻَنِي وَر ۽ وَنِي آ نارُ نارِي زندگي سونھَن سڀ سينگارُ آ سنسارُ سارِي زندگي خُوبُ

غزل ساحر راهو آئون ٿيس اُگهاڙو، توکي چپن تي آڻي، اُجرو لِباس دل جو، ميري بدن تي آڻي. سينور وري

نثري نظم معشوق ڌاريجو بازارِ آءُ ڄاڻان ٿو ته: “رشتا بازارِ مان ناھن ملندا!!” پر توسان منھنجي پھرين مُلاقات بازارِ

ڌرتي ۽ قلمڪار ڪريم چانڊيو اي ذهين عورت! تون پڇين ٿي ته آئون ويران گهرن ڪمزور ٻانهن ۾ ٽنگيل تصويرن

غزل ساحر راهو ڳلن تي لال ڏاڙهُن جي چپن تي ليار جي موسم، انگُوري نيڻ چاهن ٿا سڄڻ سهڪار جي

ساحر راهو نِرِتڪيءَ جا نيڻ ڳوهيل، گيت ڪنهن گُلفام ۾، چاندني بيخود نپي وئي آ، اڌيڪي جام ۾. سنگ تراشي

مزدور جي اجرت!! پروفيسر مشتاق مھر اي وقت جي حڪومت، ڪيڏو نه ظلم آھي مزدور جي ھي اجرت، ڪيڏو نه

شبانه عالماڻي گهڻ رخي شخصيت سرتي پروين موسيٰ ميمڻ کي منظوم ڀيٽا بيتن ۾: دريا جيئين ديدَ ٿئي، پَرِکِين ٿي