امداد الله وڏيرو چڱن جريبن جي ٻنيءَ جو مالڪ هو، پر سندس حوَس پوري نه ٿيندي هئس، منجھس صبر ۽ قناعت بلڪل نه هئي، هميشه پنهنجي ٻنيءَ جي ٽڪر ۽ پئسن کي وڌائڻ جا منصوبا پيو ٺاهيندو هو، جيڪي وٽس هو انهيءَ تي صبر ۽ شڪر جي بدران پيو چوويهه ڪلاڪ گھاٽ گھڙيندو هو.
شهيدِ ڪربلا حضرت امام حسين عليه السلام جن ڪربلا جي زمين تي تشريف فرما ٿيا، اهلبيت جا خيما درياءِ فرات جي ڪناري نصب ڪرايائون، پر حضرت غازي عباس علمدار غصي ۾ اچي ويو ۽ حر سان لڙائي لئه تيار ٿي ويو، پر شهيدِ ڪربلا حضرت امام حسين عليه السلام جن جي چوڻ تي صبر ڪيائون ۽ خيما درياءَ جي 3 يا 4 ميلن جي مفاصلي تي کوڙيا ويا، شهيدِ ڪربلا حضرت امام حسين عليه السلام جن جنهن تي خيما نصب ڪرڻ جو فرمايو اها زمين خريد ڪيائون.
ڀلا افغان رياست جو نظريو ڇا آهي؟ افغان رياست جا رياستي عنصر ۽ مضبوط ٿنڀا ڪهڙا آهن جن تي اها رياست انحصار ڪري ٿي؟ مذهبي ٽولي هجڻ جي باوجود به اهڙي ڪهڙي اڻوڻت يا رڪاوٽ آهي جنهن جي ڪري رياست ترقي نٿي ڪري سگهي؟ انهن وٽ اهي الهامي برڪتون ۽ چاهتون نٿيون لهن، انهن جا ماڻهو اڃان تائين بکون ٿا ڪاٽين، اهي دنيا سان ڪلهو ڪلهي سان ملائي نٿا هلي سگهن، انهن وٽ لٽريسي ريٽ گھٽ آهي، انهن وٽ خوشحالي ناهي،
سنڌ سرڪار جو وزير داخلا جيڪو وزير قانون پڻ آهي، ان چيو آهي ته سنڌ سرڪار هڪ اهم فيصلو ڪرڻ وڃي رهي آهي، جنهن جي مطابق ڌاڙيلن کي ختم ڪرڻ جي لاءِ انهن ڌاڙيلن کي في ماڻهو پنجاهه ايڪڙ سرڪاري زمين ڏني ويندي ته جيئن هو دهشتگردي ڇڏي آبادگار بڻجي وڃي. سندس اهو بيان اخبارن ۾ ڇپجي چڪو آهي.
Daily Humsari Newspaper 11 July 2024
منشي صابر حسين جي ڪمائي ٿوري ۽ خرچ وڏو ھو. پنھنجي ٻچڙي لاءِ، آيا رکڻ ڳرو پئي لڳس. ليڪن ھڪ ته ٻارڙي جي صحت جي ڳڻتي ۽ ٻيو پنھنجي برادريءَ کان گهٽ ٿي رھڻ واري خواريءَ، اھو خرچ برداشت ڪرڻ تي مجبور ڪري وڌس. ٻار به آيا سان ريڌل ھو.
سفر ڪيڏو به آرامده هجي، سفر آخر سفر آهي ۽ انسان کي ٿَڪائي ٿو. سو جيئن ئي وڏي گهر پهتس ته چاچيءَ ۽ سئوٽ شاهنواز سان ملي وڃي ڪمري ۾ آرامي ٿيس. جهٽ ۾ ننڊ کڻي وئي. شام جو جڏهن اَکِ کُلي ته ٻاهر اڳڻ ۾ آيس.
منافقي جي حوالي سان ڪو اسان وارو سماج اڪيلو ڪونهي. دنيا ۾ ڪيترائي اهڙا سماج هئا جن ۾ جيڪڏهن ڪنهن مرد کي ڪا ڇوڪري وڻي ويندي هئي ۽ هو ان کي منع ڪندي هئي ته اهو همراهه ان ڇوڪري سان جنسي ڏاڍائي ڪري سندس پيءُ کي چاندي جا ٽيهه ٽڪرا ڏئي پاڻ سان وٺي ويندو هو ۽ پو ان ڇوڪري جا کٽن ڀاڳ ان جو پيءُ يا ڀائرن سان ڪوبه واسطو ڪونه رهندو هو.
دنيا ۾ اربين کربين ماڻھو آيا ۽ ويا تن ۾ ڪئين صاحبِ ثروت ته ڪئين صاحبِ عظمت رهيا. ڪئين اهڙا به هئا جن جي سخاوت جا چرچا رهيا. ڪئين اهڙا به هئا، جن جي شجاعت جا نعرا بلند رهيا. انهن مان ڪيترائي حڪمت ۽ دانائيءَ جا اهڃاڻ هئا ته ڪيترائي ڏاهپ ۽ سياڻپ جا نشان هئا ته وري انهن جي مقابلي ۾ ڪيترائي نادان ۽ نافرمان هئا ته ڪيترائي مشرڪ ۽ ڪافر هئا ته وري ڪيترائي جاهل ۽ صفا ڏڏ هئا. انهن ئي ماڻھن ۾ الله پاڪ جي طرفان هدايت جو سرچشمو بڻجي ڌرتيءَ جي اَسُونهن ماڻھن جي هدايت لاءِ سوا لک نبي سڳورا به آيا.
وسيلن جي حساب سان ملڪ جي چئني صوبن تي نظر ڦيرائجي ته سنڌ صوبو پهرين نمبر تي نظر اچي ٿو. قدرتي وسيلن سان مالا مال هي صوبو تقريبن پوري ملڪ جو بار پنهنجي ڪلهن تي کنيو بيٺو آهي. ٽيڪس ڪليڪشن هجي، بندرگاهن جي ڳالهه ڪجي، معدنيات جي ڳالهه ڪجي، گئس جي ذخيرن جي ڳالهه ڪجي، هاڻي ڪوئلي تي پيدا ٿيندڙ بجليءَ جي ڳالهه ڪجي.
Daily Humsari Newspaper 10 July 2024
بيڊ تي اونڌي ليٽي هن سوچڻ شروع ڪيو: “جيڪر منهنجي اڪيلائپ ختم ٿي پئي، هاڻي ته هن زندگي مان بيزاري ٿيڻ لڳي آهي.” پنجٽيهه سالن جي سورٺ ڪجهه ڏينهن کان پنهنجي اڪيلائي جي ڪري پريشان رهڻ لڳي هئي. ڪاليج ۾ به ڇوڪرين جو پريڪٽيڪل وٺندي وٺندي هو خيالن ۾ گم ٿي وئي هئي. ڪيتري ئي دير هو ڪنهن شاگردياڻي جي پريڪٽيڪل جرنل کي ويران نظرن سان تڪيندي ٿي وئي.
