ڪهاڻيون

اهي چار ئي ڄڻا ڪرت طور چوري ڪندڙ هئا. ٽي ته پراڻا ۽ خانداني چور هئا باقي چوٿين چور جو

لالان ڏي ڪا سڻڪ، ڪجهه فرحت آهي، هنيانءُ نه لاهجانءِ بس اِجھو شهر ۾ ڊراٽڪرياڻيءَ وٽ پُهتاسين..! تون دِل نه

تنهن زماني ۾ نانا جي هَٽُ جي سڄي ڳوٺ ۾ هاڪ هوندي هئي. ان هَٽُ تي ماڻهن جو ميڙو متل

مليل ڄاڻ تي پوليس ترت عمل ڪندي قبرستان ۾ اچي پهتي ۽ ٽن قبرن جي وچ ۾ ويٺل همراهه جو

گهاٽي وڻ سان ڪيترين ئي سادڙين مائين جون اميدون لڳل هيون. هر سومر تي عورتن جو هڪ ميڙ هن وڻ

رويا اٺين درجي جي شاگردياڻي هئي، پر پنهنجي عمر کان ٿوري وڏي نظر ايندي هئي.خوبصورت نظر ايندڙ رويا جنهن جا

تحرير: ڊاڪٽر خالد جميل اختر انهيءَ کانپوءِ آئون ڪيترائي ڀيرا چاچي افضل جي ٽانگي ۾ سواريءَ طور چڙهيس هُن پنهنجيون

هو اوچتو هليو ويو، ڪنهن نه ڄاتو هن کي ڇا ٿيو، ڪوبه پرواھ ڇو ڪندو؟ هو ڪوئي به نه هو.

انهن ڏينهن ۾ اسان جي ڳوٺ ۾ وڏيري حاجياڻي جي گهر کانسواءِ ڪنهن جو به گهر پڪين سرن جو ٺهيل

زال جي گذاري وڃڻ کانپوءِ جڏهن پهريون ڀيرو ابرار بازار ۾ سودو وٺڻ آيو هو ته سندس ٻنهي ڪلهن کان

ماھم ۽ ردا ڏھين ڪلاس جو شاگردياڻيون ھيون. ٻئي ڄڻيون پنهنجي ڪلاس جو ھوشيار شاگردياڻيون ھيون ۽ ان سان گڏ

جنوري سنڌيار جي اکين ۾ اڃان ننڊ جون خمارون هيون، پر ذهن تي پريشانيءَ جا پهرا هئا. اوچتو پيءُ جي