ڪهاڻيون

اڄ، چاڳلي صبح ننڊ مان اٿڻ بعد رڇن مان پاڻي ڪريءَ ۾ وجھي، منھن ڌوئڻ بعد کير وارو رڇ آگهاري

اڄ، چوڏهين فيبروري آهي. محبت جو عالمي ڏهاڙو ۽ تون تمام گهڻو ياد اچي رهي آهين. منھنجي ڪمري جي ڪنڊ

جنوري جو مھينو شديد ٿڌي ۽ اونداهي رات، اتر جي تيز گھلندڙ ھوا، سنسان رستو، روڊ جي ٻنهي پاسن کان

هونئن ته جوانيءَ کان روزي نماز جو پابند رھيو آھيان، ھاڻ پيري آھي. اڪثر بيمار رھندو آھيان. سَنڌ سُڪي ويا

زينت، فائزه ۽ سائره سڀئي يونيورسٽيءَ جي هاسٽل ۾ رهندڙ ڇوڪريون، جن جو اسٽيٽس ڪئمپس ۾ سڀني کان مٿي ۽

جج اڳيان ايس ايڇ او جو حلفيه بيان: جناب اعليٰ! رات جي لڳ ڀڳ سوا نائين لڳي وائرليس تي خبر

ھونئن ته مس رعنا کي پنھنجي زندگي ڪراچي شھر جي ٽرئفڪ جھڙي منجهيل ۽ گدلي محسوس ٿيندي ھئي، سچ ته

جنوري مهيني جا مُهڙَ وارا ڏينهن هجن. ٻاهر ڪوهيڙو وِلهه وانگر ڪِريو پئي، ماڪَ جا قطرا ماڻهن جي مٿي تي

ٽي ماڙ گھر جي ڇت تي وڃڻ لاءِ ڪاٺ جي گول ڏاڪڻ تي ڪير چڙھي يا لھي ته ٺڙڪو ضرور

هو ٻئي گلابن جي ڌرتي هالا جا هئا، توهان جو ڪڏهن سنڌ جي ان پٽ تان گذرڻ ضرور ٿيو ھوندو،

اڄ ڊگهي عرصي کانپوءِ سعيد شاهه پنهنجي ننڍپڻ جي ڳوٺ ڏانهن موٽيو پئي. هاڻي اتي سندس ڪو ويجهو مائٽ باقي

اڪن فقير سوڙ پايو پنھنجي آستاني تي آھليو پيو هو. کيس پٽ اَجن زور پئي ڏنس ته اتي جُمن فقير