ڪهاڻي: خالي گهرن جو خط
سخت گرمي ۾ مون کي جڏهن به اڃ لڳندي هئي ته مان شهر جي هڪ بنگلي جي ڀت تي رکيل
سخت گرمي ۾ مون کي جڏهن به اڃ لڳندي هئي ته مان شهر جي هڪ بنگلي جي ڀت تي رکيل
”پُٽ، ايس ايڇ او لهي ويو آ ڇا رات؟” ڪُراڙي منهنجي ڪلُهي تي هٿ رکندي پڇيو. ڪهڙو ايس ايڇ او
مان ڪَيٽو آهيان…! منهنجو نالو عجيب آهي نه! توهان کي حيرت ته ٿيندي هوندي..! پر، مان توهان کي وڌيڪ ٻڌائيندو
ھڪ دفعي جي ڳالھ آهي ته ڪنھن ڳوٺ ۾ ڪجھ ڌاڙيل، ڦورو اچي پھتا، اھي ڦورو عام ماڻهن جهڙا نظر
اَمير تَرين ماڻهوءَ تي سڀ کان پھريون شڪ ٻي شادي ڪرڻ جو، ڪيو ويندو آھي. ھڪڙا ماڻهو کليل ڪتاب ھوندا
مومَل جو لاش پوليس تحويل ۾ وٺي اسپتال آندو. سندس مَغز مان ٽِمندڙ خون سان امڙ جا ڪپڙا ڳاڙھا. مُک
خبر ناھي اڄ ھوءَ ڪھڙين سوچن ۾ گم آھي. بظاھر ته ھوءَ آسمان تي ڇڙوڇڙ ننڍڙن ڪڪرن کي ھڪٻئي پٺيان
لاڙڪاڻي ۾ موجود اسٽيٽ لائف اِنشوئرنس جي بلڊنگ جي سامهون صفا نڪ تي موجود بنا اِنشوئر ٿيل مان جِلد ساز
سنڌ حڪومت جي تمام وڏي سڻڀي کاتي جو وڏو ڪامورو جنهن جي ھيٺان سڄي سنڌ ۾ ھزارين ملازم نوڪري ڪندا
ميجيڪل مومنٽ… ٻن لفظن جي ميلاپ مان ڦٽي نڪتل هڪ اهڙو لفظ جيڪو ڪنهن پرمسرت پل ڏانهن اشارو ڪري… ميجيڪل
سالن کانپوءِ ساڳيو رستو صبح جو پھر تيز اُس، شاگردن ۽ اُستادن جي پوائنٽس جو آواز ۽ شور، اسٽوڊنٽ ۽
ٻنپهرن جو جڏهن سج پنهنجي سونهن جي تکين تلوارن سان ڌرتيءَ تي وار ڪري رهيو هو، فريد ٿڪل قدم کڻي