ڪهاڻيون

اَڪُو جاسوس نِٽھڻ اُسَ ۾ بيٺو ھو. سندس ھڪ ھٿ ۾ ڪنھن وڻ جون ٽي ننڍيون ۽ بنا پَنن واريون

سالن کانپوءِ ساڳيو رستو صبح جو پھر تيز اُس، شاگردن ۽ اُستادن جي پوائنٽس جو آواز ۽ شور، اسٽوڊنٽ ۽

ٻنپهرن جو جڏهن سج پنهنجي سونهن جي تکين تلوارن سان ڌرتيءَ تي وار ڪري رهيو هو، فريد ٿڪل قدم کڻي

”امان بهرام ڪونه موٽيو ڇا”؟ “نه جيجان، سويل کان اگھ نه واھ اٿس.” (ڏس پتو) “مئي ٽڪري لاڪئون رکجيس، سدائين

مُلي جُمعي جو خُطبو شروع ڪرڻ کان اڳ هلڪي ڪاوڙ ۾ٽڙيل پکڙيل جماعتين کي اڳتي سُري گڏجي ويهڻ جو چيو.

جادل آمريڪي رياست ڪيليفورنيا جي وڏي شھر سينفرانسسڪو جي ھڪ نالي واري اسپتال يو سي ڊيوس ھيلٿ سينٽر جي آءِ

شيڪسپيئرين ٽريجڊي اهو ادبي اصطلاح جنهن مان مراد شيڪسپيئر جا لکيل ڊراما آهن جن جي پڄاڻي ڏکائيندڙ هجي… هو ڪامڪ

“ٻه ٽي ڏينهن ڏسڻ ۾ نه آئين؟” هن جيئن ئي گهٽيءَ ۾ منهن وڌو ته دل گهرئي مشتاق سڪ مان

لنڊن جي وچ شهر ۾ واقع “رائل سائنس اڪيڊمي” پنهنجي جديد تحقيق ۽ سائنسي تجربن جي حوالي سان تمام گهڻي

سالار کي سائنس بابت ڄاڻ حاصل ڪرڻ جو تمام گهڻو شوق ۽ ذوق هوندو هو. هو هر وقت ڪتابن ۾

شمع سان منهنجو واسطو گذريل ڇهن مهينن کان آھي، جڏهن هوءَ پنهنجو جوائننگ آرڊر کڻي هن شھر جي مين گرلس

ڀؤَ کان ھن جون نسون سيٽجي پئي ويون ۽ ويٺي ويٺي گوڏا ائين پئي کڙڪيس ڄڻ مرگهي ٿيڻ وار ھجيس.