ڪهاڻيون
نئون جنم ڪهاڻي زاهد منگي December 2021
جيتوڻيڪ مان ساهه ته هن زماني ۾ کڻان ٿو، پر
جيتوڻيڪ مان ساهه ته هن زماني ۾ کڻان ٿو، پر
ابا ”الله وَڌاوئي، هي ڪارڊ ته مشن ۾ وجهه.“
ڊاڪٽر سمير اڄ گھر اندر داخل ٿيڻ سان ئي شازي کي سڏڻ
پلنگ تي ستل پنھنجي وارن جي کليل چڳ کي آڱر ۾ وڪوڙي
ثمرين جي ماءُ بورچي خاني ۾ ناشتو پچائيندي کيس سڏ ڪيو.
17 فيبروري
جي رات جو، نواب ڇٽن جو ڪنارو وٺيو پئي ويو ته ھڪ ڪيلي جي کل تان
مان
پنهنجي اسٽڊي روم ۾ ويٺي پنهنجي NGO جي ميٽنگ جا ڪاغذ تيار ڪري
تون
سنڀرين ٿي، سر سان ملڻ لاءِ؟
ٻڌو اٿم
”ته شادي ٿي وئي اٿئي؟“
”اليوشيا“، ننڍي ڀاءُ جو نالو ھو. سڀئي کيس ”اليوشيا“ ئي ڪوٺيندا ھئا، پر ھڪ ڏينھن جي ڪرڻي ھيءَ ٿي جو
بابو مزدور هو، رنگ جو ڪم ڪندو هو. امان ٻڌائيندي هئي ڳوٺ ۾ اسان جو هڪ ڪچي ڪمري تي مشتمل گهر
مان توکي دنيا جي ھر خوشي ڏيڻ ٿو چاھيان تنھنجي خوابن کي حقيقي روپ ڏيئي نروار ڪرڻ ٿو چاھيان ڇو