ادب ڪھاڻي: جنگ ۽ جوڳ
ڪھاڻي: جنگ ۽ جوڳ
(حصو پهريون)
تعارف افسانه نگار، ناول نگار ۽ بيانياتي مضمونن جو ليکڪ جوسپ نواڪووچ )Josip Novakovich( 1956ع ۾ اُن علائقي ۾ جنم ورتو جيڪو هاڻ ڪروشيا جو حصو آهي.
ڪهاڻيون
ادب
ڪھاڻي: جينٽلمينن جو برش
اٽڪل ويھارو سال کن پراڻي ڳالھ آھي. منھنجي عمر به اھا ئي ڪا ٻاويھارو سال کن ھوندي يا متان ان کان به ٻه سال کن گھٽ ھجي.
ادب
ڪهاڻي: ارڙهين ڪهاڻيءَ جي اداسي
هو ڳالهيون فرض ڪرڻ جي عادت ۾ مبتلا هو.
ادب
ڪهاڻي: ٽن لفظن جو رشتو
ٽن لفظن سان ڳنڍيل عورت ذات جي زندگي، ڌيءَ، ماءُ ۽ ڀيڻ جي شڪل ۾ ته ٽن لفظن ۾ ڪيترو نه احترام، محبت ۽ پنهنجائپ آهي،
ادب
ڪهاڻي: گلناز ولا
پنجاهه سالن جي گول منهن واري گلناز، جنهن جا وار زور ڪاري ميندي هڻڻ سبب اڃا به ڪوئلي جيان ڪارا هئا ۽ انهن ۾ گلاب جو گل به لڳل هو،
ادب
ريخته ڪھاڻي-سن سيٽ بوليوارڊ
پوسٽ مارٽم جي وقت به ساڳيو وزيٽنگ ڪارڊ، لاش جي مٺ ۾ ڀڪوڙيل ھو. ان ڏينهن به چارو، پنھنجي معمول جي مطابق صبح جو پنجين بجي اٿي وئي ھئي،
ادب
ڪهاڻي: همزاد جو موت
سوچ ۾ پلجندڙ هن جي تصور کي ڪنهن تيز ڌار اوزار سان ختم ڪري ڇڏيان.
ادب
ڪھاڻي: تهذيب جو درد
سنگهار رات جو حسبِ معمول ڪمري جون سڀ بتيون بند ڪري، سمهڻ جي لاءِ بستري تي گهڻا ئي هيڏانهن هوڏانهن پاسا ورايا،
بلاگ
رواجن جي قيدياڻي
پينگھي جي تيز لوڏي ۾ ڳاڙھن وارن کي وکيريو ھوءَ ڪاٺ واري ڇت ڏانھن گھوري سوچن جي ور چڙهيل خوابن جي ڪنھن سفر منجھ گرفتار ھئي
بلاگ
اڌڙ
سڀئي کيس ”اڌڙ“ ڪري سڏيندا ھئا. پورو ڇا، منو ڇا، بس اڌڙ. قد جو بندرو جو ھو. خبر ناھي ڪنھن نالو رکيو ھئس
بلاگ
ڪاڪو قادو
آفيس آئي حسب معمول صاحب موجود نه هو. ڪٿي هو اها ڪنهن کي به خبر نه هئي يا شايد ڪير ٻڌائڻ نه پيو چاهي
بلاگ
زناوراڻي لڇَ: ڪمال جنبلات
منھنجو سمور جسم گندگيءَ سان ڀرجي ويو آھي، ايتري ڌپ ٿي وئي آھي جو مون کي پاڻ کان پاڻ نفرت ٿي ٿئي