ڪهاڻيون

ڪهاڻي ٻه ٻار خليل جبران سنڌيڪار: سعيد نواز سومرو بادشاهه پنهنجي محل جي باغيچي ۾ اچي بيٺو ۽ ان حُجوم

ڪهاڻي جاويد شيخ فريد هڪ اسڪول جو پٽيوالو آهي، سندس ننڍي ڀاءُ جو گهر جي سامهون ڪرياني جو دُڪان آهي،

صوبيدار سوايو خان سروٽو انور شيخ صوبيدار سوايو خان سروٽو ضلعي جي ناليوارن آفيسرن مان هڪ هو. ماڻهو هن جي

لطيف گاد ڪنهن به معاشري جي تهذيب يافته هجڻ جو اندازو ان مان لڳائي سگهجي ٿو ته اتي جا رهاڪو

فتاح شرجيل 1954-دادو …… اسٽور ڪيپر چيو ته اڄ اوهان کي ڪرڪيٽ جو سامان نه ملندو، ڇو جو ڪافي ٽيمون

تهمينه مفتي ننڊ مان هوءَ ڇرڪ ڀري اُٿي، نرڙ تي آلاڻ هئس، رئي سان اگهي ٿي، رجيل ڳٽا، وڍيل چپ

زاهد ميراڻي هُن پينشن جي پئسن ما ڪيئي مهينن تائين پئسا گڏ ڪري هڪ اڌوراڻو موبائل فون خريد ڪيو هو،

نور گهلو منصور پنهنجن سوچن ۾ گم، سگريٽ جا وڏا وڏا ڪش هڻدي، پنهنجي ڌن ۾ مگن، فٽ پاٿ تي

اجازت وفا صالح راڄپر نصرت جي خلاف داخل دعويٰ جي ڪيس جي اڄ فتويٰ هئي. زاهد جي وڪيل دعويٰ ثابت

حنيف سوڍر سرءُ جي هڪ شام جو پاڇا طويل ٿيڻ لڳا، سِجُ پنهنجي رفتار سان ڍوري ۾ غروب ٿيڻ لاءِ

مير منصور مڱريو “دوائون وٺي اچو ننڍڙي کي ايڊمٽ ڪيو آهي اڄ رات ۾ ئي بهتر ٿي ويندو انشاءَالله…” بهتر

آصف رزاق مهر ڪير به ڀر منجھان گذرندو آهي ته ان کان جھٽ ۾ مدد گھري وٺندو آهيان. ڄڻ منهنجي