ريخته ڪهاڻي: پوهه جي رات
ھلڪوءَ ايندي ئي زال کي چيو؛ “شھنو آيو آهي! کڻي آءُ جيڪا روڪڙ رکيل آهي. کيس ڏيون ته ڪا جان
ھلڪوءَ ايندي ئي زال کي چيو؛ “شھنو آيو آهي! کڻي آءُ جيڪا روڪڙ رکيل آهي. کيس ڏيون ته ڪا جان
علي ۽ عبيد پاڻ ۾ ٻه سٺا سنگَتِي هئا، ٻئي هڪ ئي شهر ۽ هڪ ئي پاڙي ۾ رهندا هئا.
ماحولياتي ڪارڪن طور مشهور گريٽا ٿمبرگ جي تازي اسرائيلي اختيارين جي حراست ۾ ساڻس بدسلوڪيءَ کانپوءِ سندس زوريءَ سويڊن موٽائڻ
هُو جنهن جي للڪار هانسي سوڍي جي تلوار وانگي ثابت وِيڄ سڙاڪ هُئي، هُو جڏھن “گُهورن جُون گهٽائون” ڪري پنهنجي
صحت کاتو ۽ هيلٿ ڪيئر ڪميشن لڳي ٿو ته هن تيزيءَ سان پکڙجندڙ خطري کان اڻواقف آهن يا وري هن
لنڊن ۾ پهريون ڏينهن فليٽ تي سامان جو بيگ کولي ڪپڙن لٽن کي الماري ۾ ترتيب ڏئي رکيم ۽ هٿ
ترجمو: زاهده ابڙو پارليامان جي عمارت ۾ ڇاهتر نائب انتظار ڪري رهيا هئا، ڪجهه کي مٿن تي عمامه (پڳڙيون) پاتل
انسان هن ڌرتيءَ تي اها واحد مخلوق آهي، جنهن ٻولي، محنت جي ورهاست ۽ هڪٻئي تي انحصار ڪرڻ وسيلي بي
انساني زندگيءَ جا سفر رڳو کاڌ خوراڪ ۽ مختلف رواجي ڪمن ڪارين تائين محدود ناهن، پر اصل ۾ اهي فڪر،
سنڌ ڌرتيءَ تي ڪي وحشي جانور رھن ٿا، جيڪي ڪڏھن فاطمه جھڙي نياڻين کي ته ڪڏھن پريا ڪماري جھڙي نياڻي
برسات کانپوءِ سڄي سنڌ ۾ مڇرن جو آزار پکڙيل آهي، جنهن جي ڪري تقريبن هر شهر ۾ مليريا جو مرض