دماغي ۽ نفسياتي بيمارين بابت عوام ۽ معاشري جو رويو ڪجهه بهتر نه رهيو آهي، پر هاڻ ڪجهه نه ڪجهه بهتر ٿيندو ٿو وڃي، پر اڃان تائين ماڻهو ذهني ۽ نفسياتي مرض ۽ مريض کي سٺي نظر سان نٿا ڏسن. هاڻي اهو ختم ٿيڻ گهرجي، نفسياتي بيمارين کي جسم جي ٻين بيمارين وانگر سمجهڻ گهرجي. نفسياتي ۽ دماغي مريضن کي به انهن ٻين وانگر مريض ڪري ڏسجي ۽ ساڻن سٺو سلوڪ رکجي، انهن تي ٽوڪ يا ٺٺول نه ڪجي، انهن کي به همدردي جي ضرورت هوندي آهي. انهن سان همدردي ڪجي، انهن کي دوائن کائڻ ۾ مدد ڪجي ۽ دوائن کائڻ لاءِ همٿائجي، اها مٽن مائٽن ۽ معاشري جي ذميواري آهي. جيڪڏهن ڪو ذهني يا دماغي مريض ٿي پوي ته اها حڪومت ۽ معاشري جي ذميواري آهي ته ان جو علاج ٿئي ۽ هو ٺيڪ ٿي وڃي. ڊاڪٽرن، مائٽن، نرسن ۽ معاشري جي ٻين ماڻهن تي اهو فرض ٿئي ٿو ته ان ماڻهو جو علاج چڱيءَ طرح ڪيو وڃي ته جيئن هو ٺيڪ ٿي نارمل زندگي گذاري سگهي ۽ ٻيهر پنهنجون معاشي ۽ معاشرتي ذميواريون پوريون ڪري سگهي.